Op 12 en 13 augustus was het weer tijd voor de jaarlijkse editie van de promotionele vakbeurs op Elmia in Jönköping. Zoals altijd zag de beurs er zeer verzorgd en netjes uit. De exposanten hadden er alles aan gedaan om hun stands zo goed mogelijk neer te zetten, en daarin zijn ze goed geslaagd.
Een leuk detail was een diagonale gang dwars door de beurshal. Daardoor werd het vierkante patroon dat we normaal gesproken op beurzen zien doorbroken. Het zorgde bovendien voor een wat andere vorm van sommige standruimtes. Een slimme zet.
Helaas doet het lage bezoekersaantal afbreuk aan de algemene indruk van de beurs van dit jaar. Op dag 1 waren er ongeveer 500 bezoekers en naar schatting zo’n 700 over beide dagen samen. Dit geldt niet alleen voor de beurs van dit jaar; het is een trend die we de afgelopen jaren al zien. Het bezoekersaantal zou eigenlijk twee keer zo hoog moeten zijn. Daarbij moet wel worden gezegd dat de bezoekers die er waren gemotiveerd en betrokken waren. Daardoor konden exposanten goede gesprekken voeren met hun klanten en potentiële klanten. Er waren niet veel ‘toeristen’.
Het stemt mij somber wanneer ik hoor dat een leverancier (lid van PWA) het lage bezoekersaantal als reden gebruikt om niet deel te nemen. Door zelf niet te exposeren, draagt diezelfde leverancier juist bij aan een lager bezoekersaantal. Waar is de verantwoordelijkheid gebleven voor de branche waarvan men leeft?
De beurs is een instituut binnen de branche, een pijler waarop we kunnen steunen. Die kan nooit worden vervangen door een open huis op één adres, met een aantal permanente showrooms en steeds dezelfde exposanten, zonder enige variatie. Zo’n buffet raakt na verloop van tijd uitgeput. Op een beurs is er tenminste enige afwisseling in exposanten. Het ergste wat kan gebeuren, is dat de beurs verdwijnt en we in een situatie terechtkomen zoals in Noorwegen: geen beurs meer, maar alleen een Villa Gabel met jaar in, jaar uit dezelfde exposanten. Voor bezoekers/wederverkopers wordt het dan moeilijk om iets nieuws te ontdekken.
Ik denk niet dat één maatregel voldoende is om de belangstelling weer te vergroten. PMA zou een beurscommissie moeten samenstellen die de hele beurs onder de loep neemt: van de locatie en de datum tot alle andere aspecten. Moet er bijvoorbeeld direct na de beurs ook een open huis aan de Barnhusgatan worden gehouden?
We mogen ook niet vergeten dat de wederverkopers een verantwoordelijkheid hebben om de beurs te bezoeken wanneer hun leveranciers tijd en geld investeren om er een goede beurs van te maken. Leveranciers moeten op hun beurt hun klanten actief uitnodigen en niet alleen exposeren en hopen dat er iemand komt. Iedereen moet zijn steentje bijdragen: de leverancier, de wederverkoper én de organisator.
Lang leve de beurs.
